Lanny groeit samen met zijn tweelingbroer op in Paramaribo. De jongens zijn getalenteerd: ze tekenen en raken zelfs bekend als zangduo. Maar Lanny trekt zich, als hij ouder wordt, steeds meer terug in de maankant van het leven. Hij vindt zichzelf geen zon. En als het steeds duidelijker wordt waar de gevoelens die hij voor zijn beste vriend heeft werkelijk op duiden, breekt een periode aan waarin alles zijn betekenis lijkt te verliezen: de muziek, het vrije zijn dat hij als kind nog volop kon beleven, en zelfs de band met zijn tweelingbroer.

Een beeldende, poëtische roman die op heel zintuiglijke manier het opgroeien als Zwarte queer jongen in Suriname duidelijk maakt en laat zien hoe noties van mannelijkheid een individueel leven kunnen beïnvloeden.

• Opvallend literair coming-of-age-debuut van een belangrijke nieuwe stem.

• Longlist Amarte Literatuurprijs.

• In de Surinaams-Nederlandse literatuur verschenen nog maar nauwelijks boeken die openlijk van het queer zijn getuigen.

• Dit boek is onderdeel van een drievoudig project, samen met de theatervoorstelling A Coming Of (R)age Ritual, en het muziekalbum Son.

Persreacties:

NRC (Thomas de Veen, ****)
'De verteldrift bulkt van de bladzijden in Mensen als zonnen en mensen als manen, en wat roept Xillan Macrooy meteen veel op, geuren, kleuren, gevoel, en wat is hij gul met zijn talent.'
'Mensen als zonnen en mensen als manen is in de kern ‘gewoon’ een coming-of-ageverhaal van een gay jongen, maar de hemelbestormende, compromisloze en trefzekere wijze waarop Xillan Macrooy dat vertelt maakt het tintelend nieuw.'
'[...] dit is geen coming-of-age die discreet de blik afwendt, maar mept heel Grindr in your face.'
en
'[...] wat een begin.'

Boekenkrant (Demi Stein)
'Mensen als zonnen en mensen als manen is een indrukwekkend en poëtisch debuut dat nog lang nazindert. Xillan Macrooy schrijft met warmte, nuance en een prachtige cadans die perfect past bij het verhaal dat hij vertelt. Zijn roman is kleurrijk, ontroerend en vol cultuur, en biedt een waardevolle blik op queer zijn binnen de Surinaamse context.'

Winq
‘Macrooy laat in zijn debuut meteen al zien dat hij een veelzijdig schrijver is: rauwe, directe passages over Grindr-dates worden afgewisseld met poëtische, bijna sprookjesachtige scènes uit de jeugd van de hoofdpersoon.’

Podcast Adriaan Van Dis: Van Dis ongefilterd
'Een prachtige roman.'

Cornald Maas
'Deze debuutroman heeft me overrompeld, en diep geraakt. (...) een ongekend zintuiglijk-zinnenprikkelende stijl, een roman die op elke bladzijde de liefde voor taal ademt, en de verbindende kracht (zo veelkleurig, zo afwisselend, zo vernieuwend) ervan. Als je althans over het meesterschap van Xillan Macrooy beschikt. Dit smaakt naar heel veel meer. Dit is een dappere roman waarin echt iets op het spel staat.'

Podcast Paul de Leeuw: De Leeuw Brult Verder
'Een fantastisch boek, ik kan iedereen aanraden het te lezen. Ik hoop dat het in vele kamers terechtkomt.’

Jörgen Raymann
'Met prachtig vernieuwend proza geeft Xillan een stem aan de verhalen van vele Surinaamse queer mensen — eerlijk, herkenbaar en geschreven op een manier die iedereen raakt en begrijpt.'

Tzum (Martijn Nicolaas)
'een bijzonder rijk, sprankelend boek, gelaagd ook, triest, geestig' (...) 'een vat vol kleurrijke verhalen die niet meer weg te denken zijn'

Werkgroep Caraibische Letteren (Peter Sanches)
'Mensen als zonnen en mensen als manen is een krachtige, vernieuwende roman die de Nederlandse literatuur verrijkt met een perspectief dat openhartig en kunstzinnig is verwoord. Het boek draagt bij aan een broodnodige verbreding van het literaire landschap, waarin ook verhalen over queer-zijn in postkoloniale, religieus gekleurde samenlevingen een plek krijgen. Macrooy bewijst dat hij niet alleen een begenadigd muzikant is, maar ook een literaire stem van formaat. Zijn debuut is een ode aan kwetsbaarheid, aan het anders-zijn, en aan de schoonheid van het zoeken – in een taal die voor velen vertrouwd voelt, en voor anderen een ontdekking is.'